Γραφείο Επιτρόπου Προεδρίας

Γραφείο Επιτρόπου Προεδρίας

Φωτίου: Απόδειξη για στοιχεία αγνοουμένων στα αρχεία του τουρκικού στρατού το δημοσίευμα της «Κ», Εφημερίδα Καθημερινή, 13/12/2020


Τη συμπαράσταση της πολιτείας στο δράμα που βιώνει η κ. Ξένια Χατζηπαύλου και η οικογένειά της για δεκαετίες, εκφράζει με δήλωση του στην «Κ», Επίτροπος Προεδρίας Φώτης Φωτίου διαβεβαιώνοντας ότι, η πολιτεία θα συνεχίσει τις προσπάθειες για να επουλωθούν οι πληγές που προκλήθηκαν από τα οδυνηρά γεγονότα που έζησε και περιγράφει στη συνέντευξή της. Τονίζεται ότι το σημερινό δημοσίευμα της «Κ», ανέδειξε για ακόμα μια φορά το μείζον θέμα της αναγκαιότητας πρόσβασης και μελέτης των αρχείων, ειδικά αυτών του τουρκικού στρατού όπου με βεβαιότητα υπάρχουν οι πληροφορίες και τα στοιχεία για την τύχη των περισσοτέρων υποθέσεων αγνοουμένων μας. Η συνεχιζόμενη άρνηση της Τουρκίας και για αυτό το θέμα εξυπηρετεί πολιτικούς στόχους και σκοπιμότητες και αντίκειται στις ανθρώπινες και ανθρωπιστικές ανάγκες των δοκιμαζόμενων οικογενειών.

Ολόκληρη η δήλωση Φωτίου:

«Θα ήθελα πρώτιστα να εκφράσω τη συμπαράσταση της πολιτείας και όλων μας στο δράμα που βιώνει η κ. Ξένια και η οικογένειά της για δεκαετίες και να τη διαβεβαιώσω ότι θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες μας για να επουλωθούν οι πληγές που προκλήθηκαν από τα οδυνηρά γεγονότα που έζησε και περιγράφει στη συνέντευξή της. Δυστυχώς μέχρι σήμερα οι προσπάθειες μας προσκρούουν στην αδιαλλαξία και άρνηση της κατοχικής δύναμης να συνεργαστεί με ειλικρίνεια και ανθρωπισμό για επίλυση της τραγωδίας που βιώνουν εκατοντάδες οικογένειες ως αποτέλεσμα της πολιτικής και των πράξεων της Τουρκίας από το 1974 μέχρι σήμερα.

Η περίπτωση της κ. Ξένιας Χατζηπάυλου και της οικογένειάς της δεν είναι εξαίρεση αλλά ο κανόνας του πόνου και της αγωνίας που βιώνουν οι οικογένειες των αγνοουμένων και πεσόντων μας. Παρά τις προσπάθειες και της ΔΕΑ, 800 υποθέσεις αγνοουμένων μας και πέραν των 400 υποθέσεων πεσόντων μας εξακολουθούν να βρίσκονται σε εκκρεμότητα.

Δυστυχώς δεν μπορεί αλλά ούτε και αναμένεται να υπάρξει πρόοδος για επίλυση της τραγωδίας εκτός και αν η κατοχική δύναμη αποφασίσει να συνεργαστεί με ειλικρίνεια χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες και τακτικισμούς. Τα πίκνικς και οι φιέστες που διοργανώθηκαν, χωρίς τον οποιονδήποτε σεβασμό προς τα αισθήματα και των πόνο των οικογενειών δεν δημιουργούν αισιοδοξία και ελπίδα για επίτευξη προόδου. Ανεξάρτητα όμως, εμείς συνεχίζουμε τις προσπάθειες σε Κύπρο και εξωτερικό για επίλυση της τραγωδίας προς όφελος των δοκιμαζόμενων οικογενειών. Η ουσιαστική και ενεργή εμπλοκή άλλων όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα Ηνωμένα Έθνη και άλλες μεγάλες δυνάμεις είναι αναγκαία και ίσως αποδειχθεί καθοριστική.

Το σημερινό δημοσίευμα του κ. Ανδρέα Παράσχου ανέδειξε για ακόμα μια φορά το μείζον θέμα της αναγκαιότητας πρόσβασης και μελέτης των αρχείων, ειδικά αυτών του τουρκικού στρατού όπου με βεβαιότητα υπάρχουν οι πληροφορίες και τα στοιχεία για την τύχη των περισσοτέρων υποθέσεων αγνοουμένων μας. Η συνεχιζόμενη άρνηση της Τουρκίας και για αυτό το θέμα εξυπηρετεί πολιτικούς στόχους και σκοπιμότητες και αντίκειται στις ανθρώπινες και ανθρωπιστικές ανάγκες των δοκιμαζόμενων οικογενειών.»

Τους μάζεψε η ΟΥΝΦΙΚΥΠ

Σημειώνεται ότι η Ξένια Χατζηπαύλου, η πρώτη περίπτωση εγκλωβισμένου στο Βαρώσι για 15 μέρες που αποκαλύπτεται 46 χρόνια μετά, αφηγείται στην «Κ» πως από την ΟΥΝΦΙΚΥΠ την ενημέρωσαν ότι ο άντρας της Μιχάλης και ο αδελφός του Κώστας σκοτώθηκαν από τα τουρκικά στρατεύματα στις 18.08.74 έξω από το κατάστημα της Τσουκερούς στην ενορία Σταυρού. Επειδή ο τουρκικός στρατός παρά τις υποδείξεις των κυανοκράνων άφησε τα πτώματα στο πεζοδρόμιο, οι ειρηνευτές την επόμενη μέρα τα έθαψαν πρόχειρα στο κοιμητήριο Σταυρού, όπως της είπε Ελληνοκύπριος που εργαζόταν στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Η κ. Ξένια που βίωσε μια κόλαση όλες τις μέρες που έμεινε εγκλωβισμένη με τα δυο μικρά παιδιά της στις Πολυκατοικίες του Βαρωσιού, έγινε και μάρτυρας κατά συρροή βιασμών. Τέλη Αυγούστου μεταφέρθηκε στην Κάτω Δερύνεια και παραδόθηκε στις αρχές της Κ.Δ. Τώρα για πολλοστή φορά απαιτεί να τις επιστραφούν τα οστά του συζύγου της για να τα θάψει όπως αρμόζει σε ένα πεσόντα της εισβολής.