Γραφείο Επιτρόπου Προεδρίας

Γραφείο Επιτρόπου Προεδρίας

Χαιρετισμός του Επιτρόπου Προεδρίας κ Φώτη Φωτίου στην εκδήλωση ονοματοδοσίας οδού στη μνήμη του αγνοουμένου Ρογήρου Κουμέττου στη Λακατάμια


Η απότιση φόρου τιμής σε ένα ήρωα των αγώνων μας για ελευθερία, είναι χρέος ιερό και αναπόδραστο. Τιμώντας τους ήρωες μας κρατάμε ζωντανή τη μνήμη των θυσιών και των αγώνων τους και μεταλαμπαδεύουμε στους νεότερους τα ιδανικά για τα οποία μας δεν δίστασαν να προσφέρουν ό,τι πολυτιμότερο είχαν, τον ίδιο τον εαυτό τους.

Λαοί με ελπιδοφόρο μέλλον είναι μόνο αυτοί που ανατρέχουν στην ιστορία τους, μαθαίνουν από τα λάθη τους και τιμούν ότι αξίζει από το παρελθόν τους. Εξάλλου, από την ιστορία μας αντλούμε διδάγματα και πρότυπα για να χαράξουμε το δύσκολο δρόμο μας προς το μέλλον.

Οι γονείς του Ρογήρου Κουμέττου, ο Γιώργος και η Μαριάννα, απεβίωσαν προ ετών με όλη την πίκρα και το παράπονο για την εξαφάνιση του παιδιού τους. Αν ήταν σήμερα εδώ, θα ήταν όμως ιδιαίτερα υπερήφανοι. Υπερήφανοι γιατί αποδίδεται μια μεγάλη τιμή στο παιδί τους σε αναγνώριση, ακριβώς, της μεγάλης προσφοράς του προς την πατρίδα, όπως υπερήφανα για τον Ρογήρο Κουμέττου είναι τα αδέλφια του Χρυστάλλα, Μάριος, Αντώνης, Χριστίνα, Ελένη και Κουμέττος, καθώς και η κοινότητα των Μαρωνιτών στο σύνολο της. Εκφράζω σε όλους τον μεγάλο σεβασμό και τη βαθιά μας εκτίμηση για την μεγάλη προσφορά του αγαπημένου τους.

Η ονοματοδοσία του δρόμου αυτού σε οδό Ρογήρου Κουμέττου αποτελεί ελάχιστη ανταπόδωση της προσφοράς του ήρωα προς την πατρίδα.

Η εισβολή του Αττίλα στο νησί μας το 1974 έφερε πόνο και δυστυχία σε όλους μας. Αγωνιζόμαστε όμως από κοινού πεισματικά, παρά την τουρκική αδιαλλαξία, για την αποκατάσταση των δικαίων μας που ειδικά για τους Μαρωνίτες σημαίνει την ελεύθερη και ασφαλή επιστροφή στα κατεχόμενα χωριά τους, τον Κορμακίτη, τον Ασώματο, την Αγία Μαρίνα και τα Καρπάσια.

Υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία στο 256 ΤΠ και γι΄ αυτή την ιστορία και τις αρχές πολέμησε ο Ρογήρος Κουμέττος, από το διαμέρισμα Μόρφου μέχρι τα βουνά του Πενταδακτύλου. Στις 4 Αυγούστου 1974 η μονάδα του μετακινήθηκε στην περιοχή Λαπήθου-Καραβά για ενίσχυση των εκεί μονάδων της Εθνικής Φρουράς. Την μεθεπομένη 6 Αυγούστου 1974 διεξήχθησαν σκληρές μάχες με τον εχθρό να καταφέρνει την κατάληψη των δυο κωμοπόλεων εκμεταλλευόμενος τη συντριπτική υπεροπλία του. Έκτοτε χάθηκαν τα ίχνη του Κουμέττου, όπως και αρκετών άλλων συμπατριωτών μας που εξακολουθούν να είναι αγνοούμενοι.

Η πτυχή των αγνοουμένων είναι η πιο τραγική του δράματος που έζησε ο λαός μας το 1974 σαν αποτέλεσμα του προδοτικού πραξικοπήματος και της βάρβαρης τουρκικής εισβολής. Σαράντα επτά και πλέον χρόνια από τότε συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για τη διακρίβωση της τύχης 783 αγνοουμένων μας ώστε να απαντηθούν τα αγωνιώδη ερωτήματα των αγαπημένων τους. Η κατοχική δύναμη έχει τεράστιες ευθύνες και θα πρέπει επιτέλους να τις αναλάβει. Οι συγγενείς έχουν κάθε δικαίωμα να πληροφορηθούν για την τύχη τους, να παραλάβουν τα οστά τους και να μπορέσουν να τους αποχαιρετήσουν σύμφωνα με τις θρησκευτικές τους παραδόσεις.

‘Υψιστη προτεραιότητα μας είναι μαζί η εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής λύσης του Κυπριακού προβλήματος. Δυστυχώς απέναντι μας έχουμε την Τουρκία, η ηγεσία της οποίας κλιμακώνει τις προκλήσεις της και προβάλλει θέσεις που δεν υποβοηθούν την πραγματοποίηση ουσιαστικών διαπραγματεύσεων.

Συνεχίζουμε ωστόσο τις προσπάθειες μας και επιμένουμε σε μια λύση σύμφωνα με τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, όπως και με τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο έτσι θα δικαιωθεί η προσφορά και η θυσία των ηρώων μας.

Θέλω να συγχαρώ την Δήμαρχο και τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου της Λακατάμιας που με την απόφαση τους τιμούν σήμερα έναν ήρωα. Ευχαριστώ επίσης όλους όσους εργάστηκαν για την υλοποίηση της απόφασης αυτής.

Δόξα και τιμή στο Ρογήρο Κουμέττου του Γιώργου και της Μαριάννας. Δόξα και τιμή σε όλους τους ήρωες μας.

(ΡΜ/ΝΓ/ΕΧΡ)